ความเหงา
posted on 27 Oct 2011 22:38 by ningsatanฉันเคยคิดว่าฉันสามารถทนกับความเหงาได้
ฉันเคยคิดว่าฉันอยู่คนเดียวก็ได้
ฉันเคยคิดว่าความรู้สึกน่ะ แสดงออกไปแล้วมันติงต๊องไร้สาระ
ฉันเคยคิดว่าฉันมันไม่ดีพอ
แต่บางตอนนี้ฉันก็ได้เรียนรู้แล้วว่า ทุกสิ่งที่เคยคิด มีหลายอย่างที่ผิดไปมากๆเลย
ฉันได้เรียนรู้หลังจากวันที่่ฉันนั้นเสียแม่ไป...
ฉันไม่เคยคิดถึงอะไรเลย นอกจากตัวเอง แล้วเฝ้าแต่ถามหาความสุขเรื่อยไป
ฉันทำให้แม่ต้องเหงาอยู่คนเดียว ทุกวันนี้ นี่ เป็นสิ่งที่ฉันเสียใจมากที่สุด
ฉันได้เรียนรู้การช่วยแบ่งเบาความทุกข์ใจให้คนอื่นมากขึ้น
มันทำให้คนรอบๆตัวมีความสุข และเราก็จะมีความสุขมากขึ้นเช่นกัน
เพียงแค่เรา "สนใจ คนรอบข้าง" ให้มากขึ้น เท่านั้นเอง
มีคนบอกว่า ทุกวันนี้คนเราเป็นโรคไม่สนใจคนรอบตัว
คุณลองยืนตะโกนร้องเพลงคนเดียวที่สถานีรถไฟดู ก็อาจจะมีเพียงแค่คนที่หันมานิดหน่อย
บางคนก็กระซิบกับเพื่อน บางคนก็กดบีบี ไอโฟน
แล้วเรา จะกลัวสายตาคนอื่นอีกต่อไปทำไม
ในเมื่อทุกคนสนใจแต่ตัวเอง?
ลองออกมา แสดงสิ่งที่เราเป็น ทำในสิ่งที่เรารัก สิ่งที่เราอยากจะทำ โดยไม่แคร์สายตาคนรอบข้าง
หากว่าสิ่งนั้นมันไม่ได้ทำร้ายใคร ^^
คงมีบางคนที่ได้ดูคลิปจีน รถชนเด็กวัยสองขวบ มีคนเดินผ่านโดยไม่สนใจอะไรตั้ง 18 คน
คุณรุ้สึกอะไรบ้างคะ? ฉันดูคลิปนั้น แล้วน้ำตาคลอ มันเป็นความรู้สึกที่เศร้ามากๆๆ
ถ้ายุคต่อไปทุกคนเป็นแบบนี้ โลกก็ไม่น่าอยู่แล้วล่ะ..
ฉันจึงสัญญากับตัวเองว่า ต่อไปนี้จะสนใจคนรอบข้าง ให้ความสำคัญกับเขา
ทำให้ทุกคนรอบตัวมีความสุข มีรอยยิ้ม และเสียงหัวเราะให้ได้
คนที่ทำให้สหายหัวเราะได้ สมควรได้ขึ้นสวรรค์ ! ^^
รักตัวเองมากๆ และแบ่งปันความรักให้กับคนรอบข้างนะคะ
ปล. น้ำจะท่วมแล้วววววว TT TT